Krokussen
steken hun gele kopje boven
alsof
ze de komende lente al willen loven
zo
fragiel en stil
zij
maken het verschil
geschenkjes
in het gazon
bij
een eerste winterzon
altijd
weer verheugd
’t
doet ook zo’n deugd
hun
zo puntig te zien pronken
alsof
ze naar de mensen lonken
geopend
zijn ze een vaasje voor zichzelf
onder
het winterblauwe hemelse gewelf
Geen opmerkingen:
Een reactie posten